FİRARİ MÜRDÜM ÇİÇEĞİ kitabım ÇIKTI okudunuz mu ?

5.2.14

Bilinmez Sanırsın


Gecenin ilerleyen bir vaktinde ben
İçimde bir sıkıntı sen
Soğuk a/yaz gibiydi karanlık
Uykuma bölündüğünde usulca
Sen bilinmez sanırsın öfkemi

Boğduğunda sen hiçliklerde bizi
Dü/şeşinle duruldu usum
Tıkıldıkça senli hücrelere anladım ki
Çaresiz gerçeğimdim inandığım
Ve sen bilinmez sanırsın öfkemi

Bocalayıp çırpındıkça bataklığında
Sevgiyle direnmeler hesapsızca boşta kaldı 
Bulup k/ayıp teselliyi acıyla ç/ektim
Yaşam ve ölüm arası sırat köprüsünde
Sen bilinmez sanırsın öfkemi


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Sizin Yorumunuz.!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...