FİRARİ MÜRDÜM ÇİÇEĞİ kitabım ÇIKTI okudunuz mu ?

5.5.15

Üşürüm Sessizlikte


Martılar her kanat çırpışında
Üşürüm ben sessizlikte
Dalgalara kapılan nefesimle köpükçe
Az sonra kabaracaktım çarşaf çarşaf
Sessizlikte d/olmuşum hınca hınçla

Nefretimde üşümüş s/anki sessizliğe
Ve tanrı kırbacını vurdukça gökyüzüne
Sessiz öfkeyle ağlayacaktım çaresiz
Belki de saksılı pencere önünde serçece
Sevgi arayacaktı çocuk yüreğim kim bilir

Tanrının kutsal melekleri göç ettirip
Gelip alacak martının kanatlarında beni
Anda sökülüyor ruhum serçe bedenden
Ve yitik bir ben/sizlikte yükseliyorum alçaktan
İnsanlar gelip geçiyor altımdan akın akın

Sevdayla n/açar yüreklere şiir olup uzanıyorum
Ve sessizliğim d/üşüyor gölgemden evveli kaldırımlara
Geceden kalma yağmurda kendimi aradıkça
Tuzlu bir İstanbul k/okuyor gözlerim
Küpeştesinden hüzünlü ayrılıkları topladıkça

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Sizin Yorumunuz.!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...