FİRARİ MÜRDÜM ÇİÇEĞİ kitabım ÇIKTI okudunuz mu ?

17.2.16

Yeğen



Bükük boynun sürükledi gölgeni ardına
Yaslandı acın bedensiz ayrı bir kaldırıma
Elinde sivil valiz biçare asker tıraşınla
Alıp götürdüler seni yeğen

Daha gidişin izlerini yakmadan güneş dilsiz
Akreple kapışma eşiğinde yelkovan itaatsiz
Doğruyu söylemek gerekirse eğrisiz
Hiç bu kadar sulu göz olmamıştım yeğen

Elimin tersiyle iterken ıslak bakışları
Bihaber sevda havasında şu İzmir kışları
Akıt gönlüme bıçak sırtı kesik yaşları
Gövden sıkışmışken kep potin arasına yeğen

Zaman yirmi dördüncü turuna volta atıyor
Rüzgâr ansızın gözlerime nasılda toz taşıyor
Susuzluk orucum sana bozmak kolay olmuyor
Ah ben nasılda biçareyim yeğen

As p/arkanı yağmura gün doğmadan
Dök yüzünü yollara vicdanın utanmadan
Tabanlar p/atlayıp, öfken kana bulanmadan
Tekmele ağır küfürlerle geceyi yeğen


Şimdi yoksun ya ağlasam ki ne çare
Kırmamıştım çoktan bam telimi pare pare
Yüz sürdüğüm sevgin düşürdü bu hale
B/ırakta dökülsün avuçlara inciler yeğen

Düşmüş yerlere ruhum vurgunlarda
Gölgem insandan kalma korkularda
Bileklerim kelepçe yüreğim acemice sorguda
Yoksa uykularıma d/adanmış d/arda mısın yeğen

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Sizin Yorumunuz.!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...